مقاله توسعه‌ي فيلتري جديد براي استخراج لکّه‌هاي پروتييني در تصاوير الکتروفورز ژل دو بعدي

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

بخشی از متن مقاله توسعه‌ي فيلتري جديد براي استخراج لکّه‌هاي پروتييني در تصاوير الکتروفورز ژل دو بعدي :




تعداد صفحات :29

الکتروفورز ژل دو بعدی یکی‌از روش‌های پایه و پرکاربرد در علم پروتئومیک است. درین روش، پروتیین‌های موجود در نمونه‌ی اوّلیه براساس دو ویژگی وزن مولکولی و بار الکتریکی در دو بعد ازهم جدا شده و تصویری از لکّه‌های پروتیینی می‌دهد. به دلیل تعداد زیاد لکّه‌های پروتیینی موجود دریک ژل نمونه که نزدیک به هم قرار دارند، پردازش تصاویر فرآیندی پیچیده است. وجود منابع نویز و آرتیفکت هم‌چون شکستگی‌ها، آرتیفکت‌های ناشی‌از رنگ‌آمیزی، رگه‌ها و موارد دیگر، جداسازی نواحی تصاویر با چالش‌های گوناگونی مواجه است. درین پژوهش، برپایه‌ی ویژگی‌های مکان/مقیاس، مشتقّات مرتبه‌ی دوم و مقادیر ویژه‌ی هیشین تصویر، برای بهبود لکّه‌های پروتیینی و جداسازی نواحی لکّه از پس‌زمینه، فیلتری جدید ارائه شد. تصاویر الکتروفورز ژل دو بعدی ناحیه‌بندی شده و مکان و تعداد لکّه‌های موجود در تصاویر، با این فیلتر بهتر تشخیص داده‌شد. الگوریتم پیشنهادی توانایی جداسازی نواحی لکّه‌ی پروتیینی را با نرخ TPRبرابر 6/78 درصد و با نرخ FPRبرابر 9/14 درصد از نواحی پس‌زمینه دارد. درحالی که آستانه گذاری اوتسو و حوضچه‌ی آبریز به ترتیب: با نرخ‌های 4/71 درصد و 7/25 درصد، و با نرخ‌های 9/53 درصد و 1/8 درصد جداسازی می‌نمایند. بررسی تعداد لکّه‌های صحیح استخراج شده در روش پیشنهادی، می‌تواند با دقّت 6/83 درصد و بانرخ TPRبرابر 1/81 درصد محل قرار‌گیری لکّه‌ها را تشخیص دهد. در صورتی که روش‌های اوتسو، حوضچه‌ی آبریز و مایلون به ترتیب: با دقّت 4/65 درصد و با نرخبرابر 3/78 درصد، دقّت 7/27 درصد و با نرخ 2/68 در‌صد، دقّت 0/74 درصد و با نرخ 7/72 در‌صد، مکان لکّه‌ها را تشخیص می‌دهد. نتایج روش پیشنهادی، دقّت و توانایی بالاتری را در ناحیه‌بندی تصویر، نسبت به روش‌های دیگر نشان داد.

لینک کمکی